In 2002 is een regeling uitgewerkt voor de vergoeding van de IVF-laboratoriumkosten via het budget van financiële middelen van de ziekenhuizen met een erkend zorgprogramma “reproductieve geneeskunde”. De terugbetaling trad in voege op 1 juli 2003.
In ruil voor deze vergoeding werden de erkende centra voor reproductieve geneeskunde verplicht het maximum aantal terug te plaatsen embryo’s te beperken. Dit heeft een sterke daling van het aantal meerlingzwangerschappen en de bijbehorende complicaties, zoals vroeggeboorte, hoger sterftecijfer of chronische handicap tot gevolg gehad. Hierdoor staat België vandaag aan de top op het vlak van kwaliteitsgarantie bij IVF-behandelingen.
Door de vergoeding van de laboratoriumkosten viel een grote kost voor de patiënten weg.
Een verbeterde terugbetaling van de geneesmiddelen bij vruchtbaarheidsbehandelingen trad in voege op 1 oktober 2006. Het ging in het bijzonder over de recombinante gonadotrofines. Deze konden voortaan ook terugbetaald worden bij de behandeling van vruchtbaarheidsstoornissen bij mannen en ze werden toegankelijk vanaf de eerste IVF-cyclus (voorheen slechts vergoedbaar vanaf de derde cyclus).
Hierbij werden kwaliteitscriteria opgelegd (onder de vorm van een maximum aantal vergoedbare eenheden). Die hadden als doel de consumptie van deze - dure - geneesmiddelen te beperken.
Vanaf 1 januari 2009 worden alle farmaceutische specialiteiten bij behandeling van fertiliteitstoornissen forfaitair vergoed. Voor de patiënt is er een vast remgeld.