Voor bijna de helft van de bevolking die als ‘arm’ worden beschouwd (waarvan 74% in de landelijke gebieden) betekent ziekte of een ongeluk dikwijls het afschuiven naar extreme armoede.
Er bestaat in Peru een integrale gezondheidsverzekering (SIS) die een basispakket van gezondheidsdiensten aanbied aan zwangere vrouwen, kinderen en adolescenten van de armere sociale klasse. De voorbije jaren breidde SIS zich uit naar andere groepen (o.a. ouderen, vrouwen op vruchtbare leeftijd) en bood het aan zelfstandige werknemers de optie te genieten van een semi-contributieve verzekering. Toch heeft het SIS tot nu toe onvoldoende zijn rol kunnen spelen in het toegankelijk maken van de gezondheidsdiensten voor de armere bevolkingsgroepen. Dit komt voornamelijk wegens budgettaire beperkingen. In de praktijk wordt vastgesteld dat slechts 30% van de beoogde doelgroepen ook effectief bereikt worden.
Een ander groot probleem is de beperkte aanwezigheid van medicijnen in de publieke gezondheidsdiensten. Buiten de publieke diensten zijn ze veel te duur voor de gemiddelde Peruaan. Bovendien kampt Peru met een hoge graad van vervalste en gesmokkelde geneesmiddelen. Het aandeel van nepgeneesmiddelen wordt geschat op 25%.
De nieuwste minister van Gezondheid stelde twee duidelijk doelstellingen voorop. In de eerste plaats de nood om het volledig gefragmenteerde gezondheidssysteem te overstijgen en te komen tot een eenheidssysteem dat de verschillende diensten verenigt en op elkaar afstemt. Ten tweede stelde hij een universele gezondheidsverzekering voorop. Om dit voorstel te concretiseren werd een commissie opgericht waarbij Foro-salud –een partner van fos- uitgenodigd werd om mee te werken.